Narty carvingowe
Nazwa carving wywodzi się od angielskiego "carve", czyli „wycinać”. Mowa tu oczywiście o wycinaniu skrętów na śniegu, wykonywane na krawędziach nart.
1 | 2 | 3 | 4 | »
W latach 90 XX wieku powstały tzw. karvingi – krótkie, mocniej talkowane narty. Ruch „carvingowców” rozpoczął się od zawodów Pucharu Świata, gdzie pojawili się młodzi zawodnicy stosujący krótsze carvingowe narty. Rewolucyjne były narty wprowadzone w roku 1990 - kiedy to firmy Elan z modelem SCX i Kneissl z modelem Ergo zapoczątkowały erę głęboko taliowanych nart karvingowych.
Nartę można podzielić na przód (dziób), talię i tył (piętkę).
Taliowanie - określa różnicę pomiędzy szerokością na dziobie i na piętce. To różnica szerokości pomiędzy najszerszym (okolice czuba) i najwęższym (okolice środka buta) miejscem na narcie. Jeżeli w danych narty znajduje się parametr sidecut (taliowanie) 49mm to znaczy, że czub jest o 49mm szerszy od środka. Bardziej popularnym sposobem określania parametrów kształtu narty jest symbolika w stylu: 118/66/99. Cyfry to podane w milimetrach wymiary szerokości narty; pierwsza określa szerokość w okolicy czuba (w tym przypadku 118mm), druga to wymiar talii, czyli okolic środka buta (66mm) i trzecia to największa szerokość tylnej części narty, czyli piętki (99mm).
Promień skrętu
Krawędź narty carvingowej jest wycinkiem łuku okręgu o pewnym promieniu. Promień okręgu, który utworzy przedłużenie krawędzi to promień skrętu narty. Jest to wartość jedynie orientacyjna. Jeżeli narta posiada podany promień r=10m to nie znaczy wcale, że można na niej wykonywać tylko skręty o takim właśnie promieniu. Rzeczywisty promień skrętu narty carvingowej jest zmienny i powstaje z okręgu jaki wytworzy krawędź narty wygięta w skręcie. Jeżeli wygięcie narty jest niewielkie, czyli kąt zakrawędziowania ma małą wartość, wtedy promień skrętu jest duży. Przy ostrzejszej jeździe, głębszych wychyleniach i większym wygięciu narty promień jest najmniejszy.
Sztywność narty
Można ją podzielić na sztywność wzdłużną (określa twardość narty, inaczej flex) i sztywność poprzeczną (torsion).
Flex to sztywność wzdłużna narty. Każda firma ma swoją własną skalę i nikt jeszcze nie opracował tabel porównawczych flexu w numeracji różnych firm. Generalna zasada jest taka: narty o małym promieniu skrętu są bardziej miękkie, a ze wzrostem promienia twardość wzrasta. Narty zawodnicze zawsze będą sztywniejsze od tych dla narciarzy rekreacyjnych.
Twardość poprzeczna nie jest podawana i sprawdzić ją można tylko próbując skręcać nartę "ręcznie".
1 | 2 | 3 | 4 | »