Chwyty i techniki diagnostyczne
1 | 2 | »
Chwyty i techniki diagnostyczne
Oglądanie pozwala wykryć zmiany w zabarwieniu skóry związane z zaburzeniami krążenia w strefach zmienionych segmentarnie. Pozwala również na stwierdzenie miejsc obrzęku i zmiany połysku skóry.
Obmacywanie wykonujemy płasko ułożoną dłonią z dołączeniem lekkiego ucisku zgiętymi palcami. Chwyt ten pozwala wykryć przede wszystkim zmiany w tkance łącznej, występujące w postaci miękkich lub spoistych obrzmień.
Opukiwanie (metodą Grugurina) polega na wykonywaniu krótkich i lekkich uderzeń w skórę dłoniową powierzchnią palca środkowego. Opukiwanie pozwala wyczuć różnicę napięcia tkanki łącznej.
Kresa diagnostyczna (Dicke). Wyróżniamy trzy rodzaje tej techniki:
kresa diagnostyczna palcami ustawionymi pod kątem 60°,
kresa diagnostyczna palcami ustawionymi pod kątem 90°,
kresa diagnostyczna palcami ułożonymi poziomo i równolegle do kręgosłupa.
Kresę diagnostyczną wykonujemy od poziomu L5 do C7. Odpowiednio ułożoną rękę przesuwamy wzdłuż kręgosłupa. Drugą ręką lekko głaszczemy w kierunku do kręgosłupa fałd powstający przed ręką przepychającą. Kresa diagnostyczna Dicke pozwala wykryć zmiany w tkance łącznej zarówno płytko, jak i głębiej położone. Przy ustawieniu palców pod kątem 90° możliwe jest również wykrywanie zmian w tkance okostnej oraz mięśni ach.
Płaszczyznowe przesuwanie tkanek. Chwyt ten wykonujemy lekko zgiętymi palcami. Ustawione w badanym miejscu palce przesuwamy ruchem posuwisto-zwrotnym. Przy wystąpieniu wzmożonego napięcia tkanki łącznej zakres przesunięć jest o wiele mniejszy niż przy tkance zdrowej. Przy tym badaniu należy uwzględnić zmiany w tkance łącznej, jednak nie wynikające z leczonego schorzenia (np. blizny, zmiany wynikające z uszkodzenia centralnego układu nerwowego itp.).
Chwyt na mięsień najdłuższy grzbietu wykonujemy najpierw po stronie prawej, potem po lewej od L5 do C7. Ręka masażysty ułożona jest na kości krzyżowej w poprzek kręgosłupa. Złączonymi palcami prawej ręki zabieramy fałd mięśni owy i dopychamy do kręgosłupa. Przechodzimy na drugą stronę kozetki i wykonujemy, w ten sam sposób, chwyt lewą ręką po lewej stronie kręgosłupa. Chwyt ten pozwala wykryć różnicę napięcia w powierzchownych warstwach mięśni a najdłuższego grzbietu.
Chwyt na głębsze warstwy mięśni a najdłuższego grzbietu. Sposób wykonania tego chwytu jest podobny do poprzedniego, z tą różnicą, że rękę wykonującą badanie obciążamy drugą ręką. Chwyt ten wykonujemy również od L5 do C7. Pozwala on wykryć zmiany głębokie w mięśni u najdłuższym grzbietu.
Chwyt myszki podłużnej (rolowania podłużnego). Pomiędzy kciuki a pozostałe palce ujmujemy fałd skórny. Przesuwając się z boku kręgosłupa (najpierw po stronie prawej, a potem po lewej), od wysokości L5 do C7 wykonujemy jak gdyby rolowanie skóry. Przy znalezieniu zmian w tkance łącznej w postaci wciągnięć fałd ulegnie zmniejszeniu, zaś przy zlokalizowaniu obrzmień – powiększy się. W obu przypadkach rolowanie skóry będzie utrudnione.
Chwyt myszki poprzecznej (rolowania poprzecznego). Technika wykonania tego chwytu jest identyczna jak przy chwycie myszki podłużnej. Inny jest natomiast kierunek wykonywania. Chwyt ten wykonujemy od linii pachowej prawej do kręgosłupa, w pasmach od wysokości L5 do dolnego kąta łopatki, a następnie analogicznie po stronie lewej. Chwyt ten pozwala wykryć zmiany w tkance łącznej w miejscach oddalonych od kręgosłupa, a szczególnie w przestrzeniach międzyżebrowych. Chwytem tym wykrywamy również powierzchowne zmiany w mięśni ach grzbietu, okolicy lędźwiowej i piersiowej.
1 | 2 | »
Sklep fitness |
Odchudzanie |
Diety |
Psychotesty |
Tabele kaloryczne |
Kalkulatory kalorii |
Fitnesski |
Konkursy |
Fitness Pojedynki |
Filmy |
Instruktorzy Fitness
