Rehabilitacja ruchowa ściśle wiąże się ze sportem inwalidzkim. Sport ten jest czynnikiem pozwalającym choć w części przywrócić inwalidzie zdrowie.
1 | 2 | 3 | »
Jako jedna z leczniczych form kultury fizycznej powinien mieć za podstawę wskazania rehabilitacyjne stosowane przy wykonywaniu ćwiczeń fizycznych. Konkurencje sportu inwalidzkiego nigdy nie powinny być rozbieżne z zaleceniami lekarskimi. Tak uwarunkowany sport inwalidów wspomaga proces odnowy, regeneracji i kompensacji upośledzonych funkcji.
Genezy sportu inwalidzkiego można doszukać się już w XVIII w. Sontorius (XII w.) zaleca grę w piłkę ręczną oraz szermierkę dla rekonwalescentów. Spencer (XVII w.) ozdrowieńcom po gruźlicy płuc zaleca grę w tenisa i piłkę nożną. Pierwsza informacja dotycząca udziału inwalidów w zawodach sportowych pochodzi z 1880 r. z Anglii, gdzie w publicznych zawodach - biegach - brali udział dwaj mężczyźni po amputacji kończyn dolnych, biegnąc na drewnianych protezach. Późniejsza historia olimpiad notuje wiele wspaniałych zwycięstw inwalidów, które były wynikiem ich wielkiej pracy nad sobą. Sport inwalidzki jest oddzielony od sportu osób zdrowych, rządzą nim specjalne przepisy, aczkolwiek w wielu dyscyplinach zbliżone są one do przepisów ogólnie obowiązujących. Pomimo wyraźnych analogii nie można utożsamiać sportu inwalidzkiego ze sportem ludzi zdrowych, a różnice wynikają z odmiennych celów i zadań stawianych przed sportem inwalidów.
Prof. W. Dega wyróżnia trzy zasadnicze cechy sportu inwalidzkiego:
l. Sport inwalidzki powinien być zgodny z indywidualnym programem rehabilitacji (oprócz aspektu sportowego powinny w nim występować elementy rozrywki).
2. Sport inwalidzki powinien być bezpieczny.
3. Sport inwalidzki powinien być powszechny, dostosowany do wielu rodzajów schorzeń i powinien obejmować możliwości funkcjonalne młodzieży.
Według Degi, Pąchalskiego i Weissa sport jest najlepszym środkiem do podtrzymywania sprawności psychofizycznej i pomnażania jej. Pionierem i twórcą polskiej szkoły rehabilitacji był prof. Dega: od 1950 r. był on Krajowym Specjalistą do Spraw Rehabilitacji. Do rozwoju rehabilitacji i sportu inwalidzkiego w Polsce przyczynili się ponadto A. Hulek i M. Weiss. Prof. M. Weiss stworzył rehabilitację kompleksową, w której duża rola przypada sportowi inwalidzkiemu. Polska koncepcja rehabilitacji kompleksowej została uznana i jest zalecana przez Światową Organizację Zdrowia.
1 | 2 | 3 | »
Sklep fitness |
Odchudzanie |
Diety |
Psychotesty |
Tabele kaloryczne |
Kalkulatory kalorii |
Fitnesski |
Konkursy |
Fitness Pojedynki |
Filmy |
Instruktorzy Fitness
