Umiejętna komunikacja instruktora z grupą to jeden z filarów jego warsztatu. Oto jak go rozwijać
Wszystko o: instruktor fitnessSzkoły dla instruktorówPredyspozycje instruktoraTrener personalny w nowej Ustawie o sporcie
1 | 2 | »
Umiejętna komunikacja instruktora z grupą to jeden z filarów jego warsztatu. Trudno wyobrazić sobie sprawnie przeprowadzoną lekcję bez odpowiednich komunikatów słownych, gestów, czy nawet grymasów twarzy. Prowadzący zajęcia instruktor to przecież nie tylko świetny rzemieślnik, ale także artysta pełen wewnętrznych emocji, których ekspresja buduje jego niepowtarzalność i swoistą instruktorską osobowość.
CUING to nic innego jak zbiór gestów i słów używanych przez instruktora do porozumiewania się z grupą. (cue – ang. a signal, such as a word or action...). Oczywiście podczas jednej tylko jednostki treningowej instruktor używa bardzo wielu sposobów, by grupa dobrze zrozumiała jego intencje – chodzi przecież o bezpieczeństwo, prawidłowość i efektywność wykonania, priorytet treningowy, motywację... W gąszczu wielu informacji tylko pozornie można się zagubić.
Metody porozumiewania prowadzącego z grupą są różnorodne, ale łatwo można je podzielić na dwie główne grupy. Werbalne, czyli słowne komunikaty i niewerbalne – czyli zbiór gestów zastępujących określone wyrażenia słowne. W materiałach szkoleniowych wielu sław ogólnoświatowej branży fitness często spotkacie określenia „vocal cuing” i „visual cuing” w odniesieniu do tych właśnie dwóch rodzajów komunikacji instruktora z grupą.
Słowa - klucze
W dobie znakomitych możliwości sprzętowych (mikrofony, dobre nagłośnienie) używanie słów – kluczy w wielu przypadkach jest wystarczające, zwłaszcza jeśli klienci klubu są od samego początku swojej fitnessowej edukacji uczeni swoistego języka używanego przez instruktorów. Także zawiłości choreografii, które coraz częściej przypominają układy taneczne wymagają sprawnego posługiwania się słowami i to w odpowiednim, dokładnie wybranym momencie. W większości sytuacji instruktor posługuje się krótkimi zwartymi hasłami, które niczym chorągiewki wbijane w mapę wytyczają właściwy szlak. Tak naprawdę są to swoiste etykietki, po których od razu rozpoznajemy „zawartość pudełka”. Hasło Step Touch identyfikujemy przecież bez problemu z całą grupą działań ruchowych określonego rodzaju!
1 | 2 | »