Najwybitniejszy polski szkoleniowiec i autor słynnego powiedzenia: „Piłka jest okrągła, a bramki są dwie”. Bez niego nie byłoby „Orłów Górskiego”, trzeciego miejsca na mundialu w 1974 roku, złota na olimpiadzie w Monachium (1972) i srebra w Montrealu (1976)
Kazimierz Klaudiusz Górski urodził się 2 marca 1921 roku we Lwowie. To tam – w RKSie stawiał pierwsze kroki w piłkarskich korkach napastnika. W lwowskim klubie grał do wybuchu wojny. Potem związał się ze Spartakiem i Dynamem, klubami z rodzinnego miasta. Od 1941 roku Niemcy zakazują Polakom zawodowej gry w piłkę, co na kilka lat zatrzymało rozwój świetnie zapowiadającego się zawodnika.
Na rok przed zakończeniem wojny zgłosił się na ochotnika do wojska, z którym dotarł aż do Warszawy. Pozostał w niej do końca...
 |
| Kazimierz Górski do końca swoich dni pozostał wiernym kibicem reprezentacji Polski i stołecznej Legii |
Po wojnie Kazimierz Górski grał w CWKS Legii Warszawa. Dobre występy w stołecznym klubie zapewniły mu miejsce w narodowej kadrze. Wystąpił w wyjazdowym, przegranym 0:8, spotkaniu z Danią (26 czerwca 1948). Zagrał 34 minuty.
Kariera trenerska
Po zakończeniu kariery piłkarskiej Kazimierz Górski pozostał w Legii jako asystent trenera Wacława Kuchara i Węgra Janosa Steinera. Potem samodzielnie prowadził Marymont Warszawa, Gwardię Warszawa, Lubliniankę i KS Łódź.
W 1956 roku został szkoleniowcem reprezentacji Polski juniorów, z którą był związany dwa lata. Osiem lat później rozpoczął pracę jako trener kadry do lat 23. To właśnie z niej wywodzą się późniejsi medaliści mistrzostw świata, podstawowi piłkarze „Orłów Górskiego”.
Pierwszą reprezentację objął na rok przed igrzyskami w Monachium. Nie potrzebował wiele czasu by z mało znanych na świecie piłkarzy stworzyć zespół sięgający po najwyższe olimpijskie laury. Lata 1970 – 1976 to do tej pory najlepszy okres w historii polskiego futbolu. Pod wodzą Górskiego kadra „Biało-czerwonych” rozegrała 73 mecze (w tym legendarny z Anglią na Wembley). Wygrywała 45 razy, sięgając po brązowy medal mistrzostw świata w 1974 roku oraz złoto i srebro na igrzyskach olimpijskich (1972, 1974).
Od 1977 roku pracował w Panathinaikosie Ateny, z którym sięgnął po mistrzostwo Grecji. Po rocznym pobycie w Helladzie przeszedł do Kastroii i dalej do Olympiakosu Pireus, z którym także świętował tytuł mistrzowski.
Działalność w PZPN
Zakończenie kariery trenerskiej nie oddaliło Kazimierza Górskiego od futbolu. W 1986 roku związał się z Polskim Związkiem Piłki Nożnej, w którym pracował jako aktywny działacz. Rok później został wiceprezesem związku. W latach 1991-1995 pełnił funkcję prezesa PZPN. Od ustąpienia z funkcji 3 lipca 1995 roku był prezesem honorowym.
Kazimierz Górski zmarł 23 mają 2006 roku, po wieloletniej i wyczerpującej walce z nowotworem. Tego dnia odszedł najlepszy trener w historii polskiego futbolu, osoba ciesząca się niekwestionowanym autorytetem piłkarzy, kibiców i władz piłkarskiej federacji. Jego ciało spoczęło w rodzinnym grobie na Cmentarzu Wojskowym na warszawskich Powązkach.
Pamięć wspaniałego fachowca i dobrego człowieka uczczono oficjalną minutą ciszy przed rozpoczęciem piłkarskich mistrzostw świata w 2006 roku w Niemczech.
Sklep fitness |
Odchudzanie |
Diety |
Psychotesty |
Tabele kaloryczne |
Kalkulatory kalorii |
Fitnesski |
Konkursy |
Fitness Pojedynki |
Filmy |
Instruktorzy Fitness
