Chłodnik przywędrował do Polski z Litwy - wzmianki o o tej potrawie znajdziemy nawet w staropolskiej literaturze.
« 1 | 2 |
Wartość odżywcza zimnej zupy
To świetny pomysł na pożywny posiłek w ciągu gorącego dnia. Chłodnik uzupełni ilość płynów w organizmie, a stosowane dodatki warzywne dostarczą witamin i minerałów.
Dokładna wartość odżywcza zupy zależy od rodzaju składników spożywczych użytych do jego przyrządzenia. Jeżeli stosuje się jako bazę kwaśne mleko, kefir, to potrawa zawiera mniej kalorii niż gdyby użyto śmietany. Jeżeli dodatki to przede wszystkim warzywa, to zupa jest lekka i nie obciąża przewodu pokarmowego. Przeciwieństwem jest chłodnik z boczkiem i tłustym mięsem.
Jak prawidłowo podać chłodnik?
Przygotowanie chłodnika nie zajmuje wiele czasu, jednak gwarancją sukcesu jest temperatura podania zupy. Gdy chcemy by był naprawdę zimny, trzeba wstawić go do lodówki na kilka godzin. Jeżeli znajdzie się miejsce w lodówce radzę wstawić tam również wazę, filiżanki, w których go podamy i miseczki na dodatki. Jeśli posiłek zamierzamy podać na dworze, wazę z chłodnikiem dobrze jest umieścić w większym naczyniu napełnionym lodem.
Rodzaje chłodników
Okazuje się, że chłodnik znany jest w wielu kuchniach narodowych. Każda z nich proponuje unikalną i oryginalną wersję tej potrawy.
Kuchnia duńska – chłodnik z chleba i owoców.
Kuchnia łotewska – chłodnik rybny, z czarną rzodkwią.
Kuchnia starolitewska – chłodnik litewski, wiejski, z piwa, pomidorowy.
Kuchnia rosyjska – chłodnik z wędzoną rybą.
Kuchnia białoruska – chłodnik po mińsku, ze szczawiem.
Kuchnia hiszpańska – chłodnik andaluzyjski.
Kuchnia bułgarska – chłodnik z ryżem.
A.Czarnewicz-Kamińska
www.fit.pl
« 1 | 2 |