Dietetyka

 1  | 2 |  »

Anorexia nervosa jest zaburzeniem dotyczącym jedzenia. Efektem takiego postępowania jest głodzenie i ogromna utrata wagi. Zwykle do tego rodzaju sytuacji dochodzi w wieku nastoletnim, u młodzieży, choć może się pojawić w każdym wieku. Choroba ta często dotyczy młodych kobiet. Około 5 do 10% populacji z anoreksją to mężczyźni. Anoreksja jest niebezpieczną chorobą i należy poszukiwać pomocy specjalisty jak najszybciej. Wdrożenie właściwej terapii pomaga w zatrzymaniu postępu choroby, chociaż zdarzają się przypadki wyjątkowo oporne na leczenie, które wymagają hospitalizacji. Nieleczone mogą prowadzić do śmierci. Jedzenie, jako takie jest stopniowo eliminowane, aż jest niemalże całkowicie wyparte. Ofiara jest owładnięta wizerunkiem swojego ciała, często widzi siebie jako grubą podczas gdy w rzeczywistości jest wręcz odwrotnie. Jak na ironię anorektycy traktują przygotowywanie posiłku, jego spożywanie jak swego rodzaju rytuał. Ona czy on są zafascynowani przeróżnymi przepisami, sposobami gotowania, jeśli tylko nie muszą tego sami jeść szczególnie w obecności innych. Czasem odchudzanie się jest przerywane okresami niepowstrzymanego głodu i "napychania się", szczególnie wtedy, kiedy osoby te starają się wrócić do zdrowego sposobu jedzenia.

PRZYCZYNY

Uważa się, że anoreksja jest chorobą o podłożu psychologicznym. Chociaż powstała seria badań, gdzie próbowano określić geny, które by predystynowały do wystąpienia anoreksji. Wciąż większość badaczy popiera psychologiczne koncepcje tej choroby. Anorektycy często mają niskie poczucie własnej wartości. W wieku nastoletnim, takie odczucia mogą być nasilone przez zmiany dotyczące sfery seksualnej, kulturalno-społecznej gloryfikacji szczupłości oraz napięć w rodzinie. Nadmierne odchudzanie może być sposobem anorektyka na objęcie kontroli nad swoim życiem, nie tylko poprzez kreowanie swojego wyglądu ale również przez opóźnienie swojego dojrzewania i rozwoju seksualnego. Anorektycy pochodzą z rodzin gdzie stawiane są duże wymagania. Są oni często perfekcjonistami, wykazujący zachowania kompulsywne w wielu aspektach swojego życia a już w szczególności - w szkole. Zaprzeczanie często współistnieje z ich natężoną uwagą skupioną na tym żeby pozostać chudym. Anorektycy zwykle zaprzeczają że cokolwiek jest nie tak, łatwo się denerwują, albo przyjmują postawy obronne kiedy inni się o nich martwią.

OBJAWY

- Znaczący spadek wagi ciała;
- Strach przed przytyciem, nawet jeśli jest to tylko wyimaginowane;
- Nadmierne odchudzanie się lub ćwiczenie;
- Zaburzony obraz własnego ciała;
- Zatrzymanie miesiączki;
- Zahamowanie popędu płciowego;
- Ręce i stopy zimne w temperaturze pokojowej;
- Nienormalne, przesadne zainteresowanie jedzeniem, jak np. - liczenie kalorii, czy ciągłe studiowanie książek kucharskich;
- Zaparcia;
- Sucha, cienka skóra;
- Mocne, puchate włosy na twarzy i ramionach (meszek);
- Przewlekłe problemy ze spaniem;
- Nadmierna aktywność.

 1  | 2 |  »