Dietetyka

 1  | 2 |  »

Kobiety spędzają na ogół więcej czasu przed lustrem niż mężczyźni. Martwią się tym, czy wyglądają wystarczająco dobrze i robią aferę z każdej zmarszczki czy cellulitu. Problem niezadowolenia z własnego wyglądu dotyczy jednak nie tylko kobiet, ale i mężczyzn. Amerykańskie badania wykazały, że w ciągu ostatnich 25 lat procent mężczyzn niezadowolonych z tego, jak wygląda wzrósł trzykrotnie i wynosi obecnie 43%, czyli prawie tyle samo, ile w przypadku kobiet. Brak akceptacji wobec swojego wyglądu i ciągłe próby ulepszania jego wiążą się często z zaburzonym obrazem własnego ciała. Jednym z zaburzeń tego typu jest bigoreksja, która powszechnie występuje wśród mężczyzn uprawiających kulturystykę.


Badacze z uniwersytetu z Insbruk w Australii wykazali, że kulturyści często mają wiele cech wspólnych z osobami cierpiącymi na zaburzenia odżywiania (anoreksja, bulimia) - zbyt mocno koncentrują się na swoim wyglądzie, diecie, ćwiczeniach oraz zmniejszeniu zawartości tłuszczu w ciele. Jedyna istotna różnica jest taka, że kulturystom w przeciwieństwie do anorektyków czy bulimików dodatkowo zależy na tym, by rozbudowywać masę mięśni ową. Inne badania przeprowadzone w USA wykazały, że nawet najbardziej atletyczni kulturyści często są niezadowoleni ze swojego wyglądu i uważają się za "chuderlaków". Mężczyźni coraz częściej zaczynają korzystać z fitness klubów, nie z powodu potrzeby odstresowania się, czy zadbania o swoje zdrowie, ale ponieważ odczuwają silną presję bycia atrakcyjnym. Z powodu tej presji na zachodzie coraz bardziej popularne staje się wszczepianie silikonowych implantów mięśni owych, które choć sztuczne, to pozwalają zbliżyć się do spełnienia marzenia o byciu bardziej umięśnionym. Dążenie do zbyt wyidealizowanego wyglądu może co niektórych doprowadzić do chorej obsesji, jaką jest bigoreksja lub mówiąc językiem bardziej naukowym – dystrofii mięśni owej. Termin „dystrofia mięśni owa” został wprowadzony dość niedawno, bo w 1997 r. przez dr Harrisona Pope - psychiatrę z Belmont w Massachusetts, który tak właśnie określił obsesję na punkcji bycia umięśnionym.
 

Szacuje się, że około 10% mężczyzn intensywnie trenujących na siłowni cierpi na bigoreksję (od zupełnie łagodnej do wyniszczającej jej postaci). Nie koniecznie odnosi się to do polskich bywalców siłowni, gdyż na ten temat brak danych. Miejmy jednak nadzieję, że te statystyki byłyby niższe, gdyż problem nie jest banalny, a konsekwencje bigorekcji mogą być dość poważne. Najczęściej jest to wyizolowanie społeczne, depresja, w najbardziej dramatycznych przypadkach samobójstwo. Do tego dochodzą skutki uboczne związane ze stosowaniem sterydów oraz zbyt „zdrowej” diety.

 1  | 2 |  »