Dietetyka

 1  | 2 |  »

OPIS

Bulimia należy do grupy zaburzeń jedzenia, podobnie jak anoreksja. Jest to choroba o podłożu psychologicznym, która ma wymierne zdrowotne konsekwencje. Bulimia charakteryzuje się napadami kompulsywnego (przymusowego) jedzenia, a następnie zmuszaniem się do wymiotów. Chociaż jest to zaburzenie mogące dotyczyć obu płci, przeważają młode kobiety oraz nastolatki. Często są to kobiety odnoszące sukcesy zawodowe, pochodzące z rodzin o wysokim standardzie życia, ale nie rzadko patologicznych. Średni wiek pojawienia się choroby to 18 lat lecz cały czas liczba ta idzie w dół. Osoby cierpiące na bulimię często sięgają po różne preparaty odchudzające, środki przeczyszczające i moczopędne po to aby schudnąć. Nie znana jest dokładnie częstość występowania bulimii, ze względu na to, że okresy obżarstwa i następczego "oczyszczania się" są najczęściej praktykowane w tajemnicy.
Bulimia jest prawdziwą chorobą, która nie może zostać kontrolowana przez osoby na nią cierpiące bez pomocy specjalisty. Uwagi ze strony rodziny i przyjaciół w najlepszym wypadku nie odnoszą żadnego efektu, a w najgorszym - mają wręcz działanie odwrotne.

PRZYCZYNY

Napięcia i konflikty w rodzinie są uważane za najważniejszą przyczynę bulimii. Osoba z bulimią stawia sobie nierealne do zrealizowania cele, do tego jest perfekcjonistką, przez co czuje, że nie jest w stanie sprostać wymaganiom rodziców. Często ma niskie poczucie własnej wartości, cierpi na depresję. Istnieją doniesienia, że w stosunku do prawie połowy cierpiących na bulimię była stosowana przemoc fizyczna lub wykorzystywano ich seksualnie w przeszłości.

OBJAWY

Ogólne zdrowie osoby chorującej na bulimię zależy od tego jak często przechodzi ona okresy kompulsywnego jedzenia a następnie wymiotów. Może ona wymiotować sporadycznie (raz w miesiącu), albo znacznie częściej (po kilka razy dziennie). Konsekwencje zdrowotne zależą właściwie od indukowanych wymiotów, a nie od obżarstwa. Fizyczne zaburzenia to między innymi obrzęk żołądka, trzustki, zapalenie przełyku, powiększenie ślinianek, zniszczenie szkliwa zębowego albo rozwój chorób dziąseł w wyniku działania kwasu żołądkowego. Częste wymioty zmniejszają ilość wody i potasu w organizmie, a w konsekwencji zaburzenia rytmu serca, skurcze mięśni a czasem nawet całkowity paraliż. W ciężkich przypadkach tego rodzaju zaburzenia mogą prowadzić do śmierci. Równie niebezpieczne skutki spowodowane są depresją , w ciągu której rozwijają się tendencje samobójcze.

 1  | 2 |  »