Porady ekspertów - fitness, dietetyka, kulturystyka, odchudzanie, zdrowie i uroda

fit.pl na Facebooku

Sauna i łaźnia parowa to dla wielu osób to samo. Tymczasem urządzenia różnią się od siebie pod wieloma względami. Sprawdźmy co wybrać na jesienne dni

 1  | 2 |  »

Z wielkim zainteresowaniem przeglądam w prasie artykuły poświęcone odnowie biologicznej, prezentacji urządzeń oraz nowym kierunkom wellness i SPA. Niestety wciąż pojawiają się w nich błędne określenia dotyczące urządzeń do kąpieli saunowej.

Nic dziwnego, że inwestorzy i użytkownicy czują się zagubieni i także nie do końca wiedzą, czym różnią się od siebie poszczególne urządzenia i dlaczego, na przykład, łaźnia nie może być sauną parową. Poniżej zebrałem objaśnienia rozwiewające te wątpliwości.

Hasło „sauna” bywa powszechnie używane do opisania wszelkiego rodzaju kabin czy kapsuł oddziałujących na organizm podwyższoną temperaturą. Najczęściej mylone są ze sobą sauna i łaźnia parowa. Należy jednak wiedzieć, że w tradycyjnej saunie nie ma pary wodnej użytkowej, ze względu na wysoką temperaturę około 85–95°C. Natomiast para wodna o dobranej gęstości i wysokiej wilgotności względnej (do 100%) jest stosowana do zabiegów w łaźni parowej, w której panuje niższa temperatura około 50°C. Ponadto sauna, która wywodzi się ze Skandynawii, budowana jest z drewna, łaźnia parowa należy do kręgu kultury środziemnomorskiej i jej wystrój jest wykonany z kamienia, ceramiki lub współcześnie także ze wzmocnionego akrylu.

Oba urządzenia różnią się od siebie pod względem technicznym, inna jest w nich także technologia kąpieli w zakresie temperatury, wilgotności i czasu seansu. W mediach, reklamach, a nawet hasłach encyklopedycznych pojawiają się natomiast hasła, które sugerują, że istnieje, na przykład: sauna standardowa, sauna sucha, sauna mokra, sauna parowa, sauna fińska, sauna aroma itp. W rzeczywistości chodzi w tych określeniach o jedno i to samo urządzenie pod nazwą „sauna”. Różny może być jednak sposób korzystania z kąpieli w saunie. Wykorzystując wodę, aromaty, zioła itd. zmieniamy podstawowe parametry klimatu i, co za tym idzie, zabiegu.

Sauna – jest to urządzenie o wystroju wnętrza najczęściej z drewna iglastego, wyposażone w bezpieczny piec elektryczny lub inny (np. opalany drewnem), z kamieniami oraz odpowiednią wentylacją, w którym podczas kąpieli saunowej działają na organizm naprzemiennie ciepło i zimno. Wewnątrz umieszczone są na dwóch lub – w saunach do użytku publicznego – na trzech kondygnacjach wygodne ławy o długości co najmniej 2 metrów na przynajmniej jednym boku kabiny, umożliwiające leżenie podczas zabiegu. Z każdym stopniem rośnie temperatura oddziałująca na organizm: od 40-50°C na dolnej ławie do 100-110°C na najwyższej. Wysoka temperatura sauny 85-100°C pobudza organizm do rozszerzania naczyń krwionośnych skóry i do silnych potów. Ciepło powoduje relaks mięśni i odprężenie psychiczne. Chłodzenie ciała daje poczucie świeżości i podnosi odporność organizmu. Intensywne pocenie i schładzanie prowadzi do gruntownego oczyszczenia skóry.

Należy wspomnieć, że występują różne odmiany urządzeń do kąpieli saunowych, budowane na bazie tradycyjnej „sauny” i dzielimy je pod względem temperatury na sauny wysokotemperaturowe (85-110°C przy wilgotności względnej 3-12%) i niskotemperaturowe (poniżej 75°C przy podwyższonej wilgotności do 55%). Zwiększenie wilgotności powietrza uzyskujemy na chwilę, polewając wodą kamienie znajdujące się w piecu standardowej sauny. Stałą wilgotność względną możemy natomiast ustawić za pomocą dodatkowego urządzenia, jakim jest wytwornica – generator pary. Istnieją także dwufunkcyjne piece do sauny wytwarzające jednocześnie parę wodną. W saunach do użytku publicznego są one zawsze wyposażone w zewnętrzny sterownik. Podczas kąpieli niskotemperaturowej można stosować również inhalacje aromatyczne i ziołowe.

 1  | 2 |  »

tagi: sauna, łaźnia parowa, wellness, spa, odnowa biologiczna, korzystanie z sauny, przeciwwskazania sauny, przegrzanie, body life

Podziel się z innymi: