Żyjąc szybko, w czasach pełnych automatyzacji, stresu i niestety wybierania często pozycji siedzącej, odczuwamy coraz częściej napięcia mięśni okolicy karku. U wielu osób długotrwałe napięcia i stres znajdują ujście właśnie w mięśniach, zwłaszcza w mięśniach karku, szyi i barków
1 | 2 | 3 | 4 | »
Z kolei chroniczne napięcia mięśni karku i szyi mogą w konsekwencji wywoływać bóle głowy i kręgosłupa np. lędźwiowego. Poznanie patogenezy tego procesu może mieć istotne znaczenie dla profilaktyki. Przyczyna tych dolegliwości może leżeć w zmianach strukturalnych, szukać jej należy też w złych nawykach ruchowych czy źle wykonywanych - z punktu widzenia biomechaniki – ćwiczeniach fizycznych bądź niektórych czynnościach w pracy zawodowej (długotrwała i niewygodna pozycja podczas pracy, wibracje itp.) oraz w stanach tzw. dyskomfortu psychicznego.
Najsilniej ze wszystkich grup mięśni owych reaguje na niekorzystne stany psychiczne mięsień czworoboczny karku i szyi. Jest on wręcz określany „psychicznym mięśni em sukcesu„. Gesty typu chowanie głowy w ramiona, wzruszanie ramionami, uwidaczniają często osłabienie funkcji tego mięśni a, objawiające się jego zwiększonym napięciem. Jest to rodzaj sygnału wysyłanego przez nasz organizm – prośba o relaks i odprężenie, być może zmianę niektórych nawyków ruchowych.
Spróbujmy razem prześledzić, co można zmienić, jak zmodyfikować miejsce pracy, czy na co należy zwracać szczególną uwagę, aby nauczyć się zachowań sprzyjających odciążeniu szyjnego odcinka kręgosłupa, a co za tym idzie zmniejszeniu pojawiania się niepotrzebnych napięć mięśni karku i szyi.
Na dolegliwości okolic karku uskarża się około 30% dorosłych, szczególnie aktywnych zawodowo. Interesującym jest fakt, iż w krajach azjatyckich statystyki odnotowują zdecydowanie mniej podobnych przypadków. Specjaliści tłumaczą to zjawisko większą ilością osób aktywnych ruchowo, właśnie w krajach azjatyckich. Tu prawie każda przerwa w pracy wykorzystywana jest na techniki energetyzująco-relaksacyjne jak Qi-Gong, Tai –Chi, które doceniają ważność odpowiedniego trzymania głowy. Zachowania te działają odprężająco na organizm i wpływają korzystnie na stabilizacje szyjnego odcinka kręgosłupa. Znajomość podstaw anatomii i biomechaniki może również zaoszczędzić wielu stresów, a tym samym opóźnić proces zużywania się naszego kręgosłupa.
Zacznijmy od głowy - Ciało prosi o przerwę
„Prawidłowe trzymanie głowy, to podstawa łatwiejszego i lżejszego życia” twierdzi M. Alexander jeden ze znawców problemu. Wykazał on i udowodnił istnienie podstawowej kontroli u każdego osobnika i określił ją jako „pewien sposób używania głowy i karku w odniesieniu do reszty ciała”. Mechanizm ten istnieje w formie odruchów, które rządzą pozycją głowy w stosunku do tułowia. Kiedy podstawowa kontrola działa prawidłowo, gwarantuje swobodę ruchów w całym ciele, bez nadmiernego napięcia mięśni .
Ba łatwo powiedzieć, ale jak mamy trzymać głowę, pracując często w pozycji pochylenia i nadmiernego jej wysunięcia. Spróbujmy to rozeznać, uzasadnić i praktycznie wytłumaczyć, z pozytywnymi zmniejszającymi te objawy zachowaniami.
Nasz kręgosłup składa się z 24 pojedynczych i 9 zrośniętych ze sobą kręgów. Przez wszystkie kręgi, z dołu do góry, przebiega kanał kręgowy, w którym znajduje się gruba wiązka nerwów, czyli rdzeń oraz wiele naczyń krwionośnych. Ochrona rdzenia kręgowego to pierwsza rola kręgosłupa. Poza tym to właśnie on jest stabilizatorem dla całego układu kostnego, a także – dzięki kształtowi podobnemu do litery S – umożliwia swobodne wykonywanie ruchów całym ciałem i amortyzuje wstrząsy, którym jesteśmy poddawani np. podczas skoków.
W kręgosłupie wyróżnia się pięć odcinków. Wyliczając je od dołu sylwetki, będą to: kość ogonowa, kość krzyżowa, odcinek lędźwiowy, odcinek piersiowy oraz odcinek szyjny, którego tylna część nazywana jest potocznie – karkiem.
Szyja to najbardziej ruchliwa część kręgosłupa. Najwyżej położony kręg – dźwigacz (atlas, krąg szczytowy) – podtrzymuje głowę ważącą od 3,6 do 5kg. Atlas połączony jest od dołu ruchomym stawem z kręgiem obrotowym, tzw. obrotnikiem, który umożliwia ruchy głowy – potakujące, przeczące i obrotowe. Ostatni kręg odcinka szyjnego to tzw. kręg wystający – pierwszy wyczuwalny krąg na szyi.
Większość ssaków, łącznie z żyrafą, ma podobnie jak człowiek 7 kręgów szyjnych. Do wyjątków należy leniwiec, który ma ich 9, dzięki czemu może obracać głowę w bok prawie o 200°.

1 | 2 | 3 | 4 | »