Sauna i łaźnia parowa to dla wielu osób to samo. Tymczasem urządzenia różnią się od siebie pod wieloma względami. Sprawdźmy co wybrać na zimowe, chłodne dni
1 | 2 | »
Z wielkim zainteresowaniem przeglądam w prasie artykuły poświęcone odnowie biologicznej, prezentacji urządzeń oraz nowym kierunkom wellness i SPA. Niestety wciąż pojawiają się w nich błędne określenia dotyczące urządzeń do kąpieli saunowej.
Nic dziwnego, że inwestorzy i użytkownicy czują się zagubieni i także nie do końca wiedzą, czym różnią się od siebie poszczególne urządzenia i dlaczego, na przykład, łaźnia nie może być sauną parową. Poniżej zebrałem objaśnienia rozwiewające te wątpliwości.
|
Fot. Wandex
|
Hasło „sauna” bywa powszechnie używane do opisania wszelkiego rodzaju kabin czy kapsuł oddziałujących na organizm podwyższoną temperaturą. Najczęściej mylone są ze sobą sauna i łaźnia parowa. Należy jednak wiedzieć, że w tradycyjnej saunie nie ma pary wodnej użytkowej, ze względu na wysoką temperaturę około 85–95°C. Natomiast para wodna o dobranej gęstości i wysokiej wilgotności względnej (do 100%) jest stosowana do zabiegów w łaźni parowej, w której panuje niższa temperatura około 50°C. Ponadto sauna, która wywodzi się ze Skandynawii, budowana jest z drewna, łaźnia parowa należy do kręgu kultury środziemnomorskiej i jej wystrój jest wykonany z kamienia, ceramiki lub współcześnie także ze wzmocnionego akrylu.
Oba urządzenia różnią się od siebie pod względem technicznym, inna jest w nich także technologia kąpieli w zakresie temperatury, wilgotności i czasu seansu. W mediach, reklamach, a nawet hasłach encyklopedycznych pojawiają się natomiast hasła, które sugerują, że istnieje, na przykład: sauna standardowa, sauna sucha, sauna mokra, sauna parowa, sauna fińska, sauna aroma itp. W rzeczywistości chodzi w tych określeniach o jedno i to samo urządzenie pod nazwą „sauna”. Różny może być jednak sposób korzystania z kąpieli w saunie. Wykorzystując wodę, aromaty, zioła itd. zmieniamy podstawowe parametry klimatu i, co za tym idzie, zabiegu.
Sauna – jest to urządzenie o wystroju wnętrza najczęściej z drewna iglastego, wyposażone w bezpieczny piec elektryczny lub inny (np. opalany drewnem), z kamieniami oraz odpowiednią wentylacją, w którym podczas kąpieli saunowej działają na organizm naprzemiennie ciepło i zimno. Wewnątrz umieszczone są na dwóch lub – w saunach do użytku publicznego – na trzech kondygnacjach wygodne ławy o długości co najmniej 2 metrów na przynajmniej jednym boku kabiny, umożliwiające leżenie podczas zabiegu. Z każdym stopniem rośnie temperatura oddziałująca na organizm: od 40-50°C na dolnej ławie do 100-110°C na najwyższej. Wysoka temperatura sauny 85-100°C pobudza organizm do rozszerzania naczyń krwionośnych skóry i do silnych potów. Ciepło powoduje relaks mięśni i odprężenie psychiczne. Chłodzenie ciała daje poczucie świeżości i podnosi odporność organizmu. Intensywne pocenie i schładzanie prowadzi do gruntownego oczyszczenia skóry.
Należy wspomnieć, że występują różne odmiany urządzeń do kąpieli saunowych, budowane na bazie tradycyjnej „sauny” i dzielimy je pod względem temperatury na sauny wysokotemperaturowe (85-110°C przy wilgotności względnej 3-12%) i niskotemperaturowe (poniżej 75°C przy podwyższonej wilgotności do 55%). Zwiększenie wilgotności powietrza uzyskujemy na chwilę, polewając wodą kamienie znajdujące się w piecu standardowej sauny. Stałą wilgotność względną możemy natomiast ustawić za pomocą dodatkowego urządzenia, jakim jest wytwornica – generator pary. Istnieją także dwufunkcyjne piece do sauny wytwarzające jednocześnie parę wodną. W saunach do użytku publicznego są one zawsze wyposażone w zewnętrzny sterownik. Podczas kąpieli niskotemperaturowej można stosować również inhalacje aromatyczne i ziołowe.
1 | 2 | »
Sklep fitness |
Odchudzanie |
Diety |
Psychotesty |
Tabele kaloryczne |
Kalkulatory kalorii |
Fitnesski |
Konkursy |
Fitness Pojedynki |
Filmy |
Instruktorzy Fitness
