Narty wynaleźli mieszkańcy Półwyspu Skandynawskiego jeszcze w 2. tysiącleciu przed naszą erą. Na naskalnych rysunkach myśliwi, goniąc zwierzynę, mają na nogach podłużne deski
1 | 2 | 3 | »
Narty wynaleźli mieszkańcy Półwyspu Skandynawskiego, jeszcze w 2 tysiącleciu przed naszą erą. Na naskalnych rysunkach myśliwi, goniąc zwierzynę, mają na nogach podłużne deski. Między Norwegią i Finlandią toczył się nawet swego czasu naukowy spór, do kogo należy prymat w używaniu nart.

Deski na nogach służyły generalnie do poruszania się po śniegu, pokonywaniu przestrzeni, a nie zjazdów dla czystej przyjemności, choć król Wikingów Harald Piękny w IX wieku zachwycał się widokiem pędzącego po zboczu, wśród tumanów śnieżnych narciarza. Przez 4 tysiąclecia narty znane były praktycznie tylko w Skandynawii i w północnych terenach Azji. Wydaje się jednak prawdopodobne, że każdy lud żyjący w górach czy krajach skutych lodem i śniegiem, wpadał na pomysł ułatwiania sobie chodzenia po śniegu. Wołosi, pasterze z Bałkanów, przynieśli na teren Polski zwyczaj zakładania na nogi karpli, naszych rodzimych pranart. Nawet najlepsi polscy narciarze przedwojenni wspominali, że pierwszymi nartami były dla nich klepki, wyjęte z drewnianych beczek.
Pierwszy opisany kontakt Polaka z nartami miał miejsce na syberyjskiej zsyłce, niedługo po powstaniu kościuszkowskim. Na podstawie opisu wracających z zesłania Syberyjczyków pierwsze polskie narty skonstruował w 1888 roku Stanisław Barabasz, ojciec tatrzańskiego narciarstwa.
W XIX wieku szwedzcy i norwescy emigranci przywieźli narty do Stanów Zjednoczonych, gdzie w okresie podboju Alaski i wielkich poszukiwań złota zrobiły pierwszą karierę jako środek indywidualnej lokomocji. W tym czasie w Norwegii i Rosji narty były wykorzystywane przez specjalne oddziały wojskowe, a młodzież z górskich miejscowości urządzała sobie lokalne zawody w wyścigach i skokach. Stąd zresztą klasyczne w narciarstwie konkurencje norweskie obejmują bieganie na nartach i skoki. Bieg zjazdowy na zimowych Igrzyskach Olimpijskich pojawił się dopiero w 1936 roku, slalom gigant wszedł na olimpiadę jeszcze później, po II wojnie światowej. W sporcie masowym początek XX wieku i okres międzywojenny to ciągłe powiązanie narciarstwa z turystyką, ciągle przyjemnością jest bardziej wędrowanie na nartach, ze zjazdem jako elementem pokonywania górskich tras.
1 | 2 | 3 | »