P³ywanie jest jedn± z nielicznych dyscyplin sportowych, która tak harmonijnie rozwija ca³e cia³o. W pokonanie kolejnych metrów na basenie p³ywak musi zaanga¿owaæ wszystkie swoje miê¶nie
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | »
P³ywanie jest jedn± z nielicznych dyscyplin sportowych, która tak harmonijnie rozwija ca³e cia³o. W pokonanie kolejnych metrów na basenie p³ywak musi zaanga¿owaæ wszystkie swoje miê¶ni e. I, co wa¿niejsze, p³ywaæ mo¿esz zawsze, wyjdzie ci to na zdrowie.

Technika u³atwia ¿ycie.
P³ywanie jest dyscyplin± w wiêkszej mierze techniczn± ni¿ si³ow±. Szybko¶æ, z jak± pokonujesz kolejne d³ugo¶ci basenu, wcale nie zale¿y od czêstotliwo¶ci wykonywanych przez ciebie ruchów w wodzie. Wrêcz przeciwnie, im czê¶ciej i szybciej poruszasz ramionami, tym wiêkszy opór wody musisz pokonaæ. Wyczynowi p³ywacy wykonuj± o po³owê mniej ruchów ni¿ ty i p³ywaj± wyra¼nie spokojniej. Wszystko dziêki profesjonalnej technice. Podstawowym elementem techniki p³ywackiej jest w³a¶ciwe u³o¿enie cia³a, minimalizuj±ce opory stawiane p³ywakowi przez wodê. Dlatego pamiêtaj w takcie p³ywania o u³o¿eniu siê jak najbardziej równolegle i jak najbli¿ej powierzchni wody. Czêstym b³êdem pope³nianym przez pocz±tkuj±cych p³ywaków jest zbyt g³êbokie zanurzenie nóg. Jest to niew³a¶ciwe z dwóch powodów - znacznie os³abia si³ê napêdow± i zwiêksza powierzchniê cia³a, która musi pokonaæ opór wody. Wbrew pozorom u³o¿enie g³owy ma du¿e znaczenie dla skuteczno¶ci z jak± p³ywamy, pe³ni ona bowiem funkcjê steru. Istotn± przeszkod± w utrzymaniu optymalnej pozycji - jednolitej, z reszt± cia³a - jest prozaiczny fakt, ¿e musimy oddychaæ. Ca³kowite zanurzenie g³owy znacznie utrudni³oby prawid³owy oddech, a pe³ne jej wynurzenie powoduje równie¿ wynurzenie górnych partii tu³owia. Kompromisem jest wiêc zanurzenie tylko czê¶ci twarzowej, w taki sposób, by wzrok by³ skierowany w dó³ i nieco do przodu.sport_plywanie1
Z³ap oddech.
Umiejêtno¶æ rytmicznego oddychania w trakcie p³ywania jest warunkiem postêpów w doskonaleniu techniki. Specyfika oddechu p³ywackiego polega na tym, ¿e wdech jest zdecydowanie krótszy ni¿ np. w trakcie biegania, a powietrze nabieramy ustami. Kolejn± faz± jest krótki bezdech, a nastêpnie jednoczesny wydech powietrza pod wod± nosem i ustami. Aby zd±¿yæ zrobiæ kolejny wdech, musisz dok³adnie opró¿niæ p³uca w trakcie wydechu. Kiedy wynurzysz g³owê wystarczy ¿e otworzysz usta, a powietrze - na skutek ró¿nicy ci¶nieñ - bardzo szybko wype³ni p³uca. Czas przeznaczony na wdech jest uzale¿niony od czasu trwania tzw. fazy przygotowawczej do ruchu napêdowego r±k. Dlatego, je¿eli masz k³opoty z rytmicznym oddechem, nie ¶piesz siê. Dostosuj tempo ruchów do swoich mo¿liwo¶ci oddechowych.
Kolejnym wa¿nym elementem techniki p³ywackiej jest sposób poruszania rêkoma i nogami. Powierzchnia koñczyn, któr± zagarniamy lub odpychamy siê od wody, jest niewspó³miernie mniejsza od reszty naszego cia³a. Dlatego, aby przesun±æ siê do przodu, ruchy napêdowe musz± byæ wykonywane maksymalnie energicznie. Nie g³askaj wody, staraj siê wykorzystywaæ ca³± powierzchniê koñczyn. Efektywno¶æ ruchów napêdowych r±k, niezale¿nie od stylu, którym p³yniesz, sprzyja wysokie ustawienie ³okcia wzglêdem d³oni. Zgiêcie rêki w ³okciu i jak najd³u¿sze utrzymanie takiego u³o¿enia w trakcie ruchu rêk± w wodzie powoduje, ¿e tor, po jakim porusza siê d³oñ, jest znacznie d³u¿szy ni¿ w przypadku wyprostowanej rêki. Ugiêta w ³okciu rêka kre¶li pod wod± kszta³t litery S (z wyj±tkiem p³ywanie ¿abk±) i pokonuje ok. 2,5 m, gdy wyprostowana zaledwie 30 cm. Trenuj±c, zwracaj uwagê, by ruch napêdowy rozpoczynaæ i koñczyæ wyprostowana rêk±. Skoncentruj siê na tym, aby nie skracaæ ruchu r±k pod wod±. Praca nóg sprzyja stabilizacji cia³a p³ywaka i co najwa¿niejsze unosi doln± czê¶æ cia³a, zmniejszaj±c niekorzystne zanurzenie. Poprawne ruchy nóg maj± równie¿ swój udzia³ w napêdzie, pod warunkiem, ¿e s± maksymalnie energiczne.
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | »