Dietetyka

 1  | 2 |  »

Bardzo często mylonym z bulimią zaburzeniem jest BED – Binge Eating Disorder, po polsku tłumaczone jako „zaburzenia odżywiania z epizodami niekontrolowanego objadania się” lub „zespół gwałtownego objadania się”. W literaturze można też znaleźć rozpoznanie BED jako żarłoczności psychicznej – jest to jednak błędna interpretacja, termin żarłoczność psychiczna odnosi się bowiem do bulimii, do której BED jest podobny, ale nie jest z nią tożsamy.

W przeciwieństwie do anoreksji czy bulimii chory nie próbuje kontrolować przyrostu wagi ciała spowodowanego napadami obżarstwa, zdarzającymi się średnio 2-3 razy w tygodniu. Panowanie nad takimi napadami nie jest proste.

Podczas takich napadów osoba cierpiąca na Binge Eating spożywa bardzo duże ilości posiłków, których w normalnych warunkach nigdy by nie zjadła. Osoby cierpiące na tą przypadłość próbują ukryć ten problem i często wstydzą się go, ukrywając go przed najbliższymi. A Binge Eating, tak jak każde inne zaburzenie odżywiania wymaga leczenia psychologicznego.

Podstawą do stwierdzenia występowania „zespołu gwałtownego objadania się” jest pojawianie się napadów przynajmniej 2 razy w tygodniu przez okres 6miesięcy. Dodatkowo, napady jedzenia powodować muszą u pacjenta dyskomfort psychiczny, chory nie może kompensować (np. wymiotować) po napadach oraz w trakcie napadu musi odczuwać brak kontroli nad jedzeniem i zjadać ponad przeciętne ilości jedzenia.

 1  | 2 |  »